Psychologiczne przyczyny znacznej utraty wagi
I odwrotnie, jeśli spożycie składników odżywczych spadło, najczęstsze przyczyny mogą mieć charakter psychologiczny lub związany z kontekstem społeczno-ekonomicznym.
Jadłowstręt psychiczny
To zaburzenie odżywiania (ED) dotyka głównie młode kobiety, które zwracają uwagę na swoją wagę i spożycie kalorii, a które są również podatne na dysmorfofobię. Z powodu nieprawidłowego postrzegania swojego ciała, niektórzy nie zauważają utraty wagi.
Depresja
Utrata masy ciała jest jednym z objawów tego zaburzenia nastroju, obok zmęczenia i spadku motywacji do wykonywania codziennych czynności. Pacjenci z depresją odczuwają mniejszą przyjemność z jedzenia i/lub tracą apetyt.
Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
Utrata masy ciała nie jest objawem w momencie diagnozy, ale u pacjentów z tym innym zaburzeniem nastroju można zaobserwować utratę apetytu. Niektórzy pacjenci doświadczają epizodu depresyjnego (objawy te same co depresja) lub, rzadziej, epizodu maniakalnego lub hipomaniakalnego. Znajdują się wówczas w stanie nadaktywności psychicznej i fizycznej, co prowadzi do utraty wagi z powodu zaniedbywania posiłków lub braku uczucia głodu.
Zaburzenia schizofreniczne
Gdy choroba nie jest ustabilizowana, niektórzy pacjenci tracą kontakt z rzeczywistością i ulegają urojeniom, czasami związanym z jedzeniem, wierząc na przykład, że ich jedzenie jest zatrute. W związku z tym jedzą mało lub wcale.
Szok emocjonalny
Po stracie bliskiej osoby lub rozstaniu osoba może stracić apetyt i zmniejszyć porcje. Zazwyczaj uczucie to nie trwa długo.
Wiek
Osoby starsze, zwłaszcza te, które żyją w izolacji, nie odczuwają już potrzeby gotowania ani jedzenia. Ryzyko popadnięcia w depresję jest większe. Mogą również utracić niektóre zmysły, takie jak węch.
Tracą zmysł smaku i nie odczuwają już przyjemności z jedzenia. Nie wspominając o kontekście społeczno-ekonomicznym: niektórzy seniorzy mają problemy finansowe i nie są w stanie zaspokoić swoich potrzeb.
Co zrobić w przypadku niezamierzonej utraty wagi? Kiedy się zgłosić?
Nie panikuj. Pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza. Po omówieniu sytuacji i przeprowadzeniu oceny klinicznej, lekarz może zlecić badanie krwi w celu ustalenia przyczyny. Ważne jest, aby działać szybko.
